تبلیغات
مدرسه ایرانی ها در تاجیکستان - به بهانه وصل شدن خط تلفن!!!

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

نویسندگان

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo


نویسنده :اشرف لک
تاریخ:چهارشنبه 19 بهمن 1390-08:26 ب.ظ

به بهانه وصل شدن خط تلفن!!!

بالاخره بعد از حدود ده روز خط تلفن و در نتیجه اینترنت خانه ما دیروز وصل شد.بعد از بارش های سنگین برف در روزهای گذشته،سیم تلفن خانه که معلوم نبود از کجا کشیده شده و از یک طرف کوچه حدود چهل متر به طرف دیگر رفته بود و بعد از قطع شدنش متوجه آن شدیم با مراجعات و تماس های مکرر به مرکز خرابی های تلفن بالاخره حریف شدیم تا یک تعمیرکار را به خانه بیاوریم که مشکل ما را برطرف کند.فقط خدا می داند در این شرایط عدم دسترسی به تلفن و اینترنت چه بر ما گذشت.برای تماس های ضروری از موبایل استفاده می کردیم ولی معمولا کیفیت این نوع تماس ها توسط موبایل با ایران خیلی بد و پائین است هم صدا دائم بریده بریده به گوش می رسد و هم تاخیر دارد(بگذریم از این چند روز آخر که اصلا نمی توان تماس گرفت مخصوصا از طرف ایران).ولی مشکل اصلی نداشتن اینترنت بود چون مودم ما از نوعی بود که به خط تلفن ثابت نیاز داشت.خلاصه سرتان را درد نیاورم این مسئله معضلی شده بود فقط این اواخر مودم بی سیم تهیه کردیم که تقریبا همزمان شد با وصل شدن خط تلفن خانه و خدا را شکر دیگر از این جهت مشکل رفع شده است و دوباره خود را به دنیا متصل می دانیم.واقعا خدا را شکر...

با شروع سال تحصیلی جدید پس از گذشت حدود یک ماه و اندی به خاطر شرایط جدیدی که پیدا کردیم تصمیم گرفتیم به خانه دیگری نقل مکان کنیم ابتدا در نظر داشتیم خانه حیاط داری را اجاره کنیم و خانه مورد نظرمان را هم پیدا کردیم حتی قرارداد اجاره هم منعقد شد اما بیست و چهار ساعت از بستن قرارداد نگذشت که به خاطر مشکلاتی که بعدا از نقل مکان به آنجا متوجهش شدیم آنجا را ترک و به اجبار دوباره به دنبال خانه گشتیم تا خانه ای را که هنوزم در آن مستقر هستیم یافتیم.منزل جدید ما خوشبختانه در منطقه ای از شهر قرار دارد که به سیستم آب گرم مرکزی وصل است و خدا می داند اگر اینگونه نبود چه دردسرهائی با سرمای طاقت فرسای امسال ما داشتیم.منزل فعلی ما آپارتمانیست در یک سری از ساختمان های قدیمی ساخت زمان شوروی و گرچه نوساز و مدرن نیستند اما ظاهرا خیلی محکم تر و دارای امکانات بیشتری نسبت به خانه های نوساز کنونی می باشند.

 

راستی یادم رفت بگویم منزل فعلی ما در ساختمانی قرار دارد در مجاورت خانه ای که ابتدای سال تحصیلی گذشته در بدو ورود به تاجیکستان در آنجا مستاجر بودیم و از آن بسیار خاطره داریم.همچنین قبلا یعنی سال گذشته در آپارتمانی که ما فعلا در آن مستقر شده ایم یکی از همکارانمان  که امسال به ایران برگشته اند سکونت داشتند که همین دو مورد برای اینکه احساس بهتری نسبت به محل سکونتمان داشته باشیم کافیست!

خلاصه اینکه حدود پنج ماه از این جابجائی ها می گذرد و این اولین باراست که من همت به خرج دادم تا دوباره از شرایط کنونی اقامتمان در این کشور بنویسم البته فقط تنبلی باعث این امر نشده کمی تکراری شدن اوضاع و شرایط و اینکه مثلا تمایل داشتم مسائل نو و بکری را سوژه کنم باعث این امر شده است.سال گذشته به خاطر تازه وارد بودنمان حتی در و دیوار شهر،ما را به خود جذب می کرد اما امسال تا حدی برخی جلوه های خیلی دیدنی شهر هم به چشممان نمی آید.متاسفانه خیلی به جزئیات ریز می شویم و باز می گویم متاسفانه برخی نواقص را بیشتر از زیبائی ها می بینیم و نسبت به آنها حساس تریم.فکر کنم این هم از خصلت های بد آدمی است که تکرار و دوام نعمت برایش یه صورت عادت و روزمرگی در می آید و از آن نه تنها غافل می شود بلکه ایراد هم می گیرد. مصداق همان کفران نعمت خودمان!

ادامه دارد....




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


اقا اجازه
پنجشنبه 20 بهمن 1390 01:20 ب.ظ
این دوره از معلمی معمولا دوره خاطره محسوب میشه امیدوارم برای شما د.وره خاطرات شیرین باشد
پاسخ اشرف لک : ممنون از شما همکار محترم
شیمیست ایرانی
چهارشنبه 19 بهمن 1390 07:42 ب.ظ
وب خوبی دارید.منتظر تبادل لینک هستیم.لینک کردید خبر دهید.
با تشکر
شیمیست ایرانی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.